Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

Σχολείο και οικογένεια. Μπορούν και πρέπει να συνεργάζονται!

πηγή της φωτο:http://www.elassona.com.gr/m_photografies/sxoleia/1/index.php
Πολλοί υποστηρίζουν πως ο ρόλος του εκπαιδευτικού, μετά από εκείνον, βέβαια, του γονέα, είναι ίσως ο δυσκολότερος. Και είναι πράγματι έτσι... Ο δάσκαλος μέσα στο σχολείο, το οποίο αποτελεί μία μικρογραφία του κοινωνικού ιστού, καλείται όχι μόνο να μεταδώσει γνώσεις, αλλά και να βρίσκεται στο πλευρό του μαθητή, να τον συμβουλεύει, να του μεταδίδει μηνύματα, να αποτελεί ο ίδιος ένα υγιές πρότυπο προς μίμηση, να τον επαινεί για τη σωστή του συμπεριφορά (και όχι μόνο για την καλή επίδοση) να αντιλαμβάνεται τις αδυναμίες του και να στέκεται αρωγός στις προσπάθειές του, να προλαμβάνει, τέλος,μέσα στα πλάισια του δυνατού, την εμφάνιση κάποιας συμπεριφοράς που αποκλίνει από αυτό που θεωρούμε πρέπουσα ή σωστή.
Στην προσπάθειά του ο δάσκαλος να ανταπεξέλθει στον παιδαγωγικό του ρόλο έχει ως σύμμαχο τις τυχόν παιδαγωγικές γνώσεις του ή τα λιγοστά, δυστυχώς, προγράμματα επιμόρφωσης (σεμινάρια, ημερίδες, συνέδρια) με αντικείμενο τα προβλήματα συμπεριφοράς στη σχολική τάξη (το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο από τον Ιανουάριο του 2006 ξεκίνησε έναν κύκλο σεμιναρίων που αφορούσαν σε αυτό το θέμα [βλ.www.pi-schools.gr/programs/sxoltaxi/index.php, καθώς ομολογουμένως τα περισσότερα σεμινάρια αναφέρονται στο γνωστικό αντικείμενο. Το ανοικτό ίδρυμα εκπαίδευσης κινείται , επίσης, προς αυτήν την κατεύθυνση. βλ.www.aiecollege.gr/seminars.asp
Πρέπει, όμως, ο εκπαιδευτικός να είναι μόνος; Τί ρόλο μπορεί να παίξει η οικογένεια; Πρέπει να είναι ξεκομμένη από το σχολείο ή συνεργάτης του; Η απάντηση, βέβαια, είναι συνεργάτης και αρωγός. Η οικογένεια πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με το σχολείο και το αντίστροφο. Οι γονείς πρέπει να είναι εκείνοι, που απαλλαγμένοι από ταμπού, δισταγμούς, φοβίες, θα ενημερώσουν τον εκπαιδευτικό για τα τυχόν προβλήματα, με τα οποία έρχεται αντιμέτωπο το παιδί τους, έτσι, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά τους και την ιδιαίτερη ή όχι μεταχείριση των παιδιών τους. Για να επιτευχθεί, όμως, κάτι τέτοιο, βασική προϋπόθεση αποτελεί η παρουσία και όχι η απουσία (όπως συνήθως παρατηρείται) της οικογένειας, πόσο μάλλον τώρα που χαρακτηριστικό των καιρών μας είναι όχι μόνο τα ολοένα αυξανόμενα προβλήματα μάθησης (δυσλεξία, υπερκινητικότητα), αλλά και τα προβλήματα συμπεριφοράς, πολλά από τα οποία συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με αντίστοιχα προβλήματα της οικογένειας.

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009

Πνευματική καλλιέργεια και ηθική. Όροι ταυτόσημοι ή αντιστρόφως ανάλογοι;

Από μικρά προσπαθούμε να πείσουμε τα παιδιά, τα παιδιά μας, τους μαθητές μας να μορφωθούν, να γίνουν σωστές και αυθύπαρκτες προσωπικότητες και επιχειρηματολογούμε σχετικά, τονίζοντας τις αρετές ενός μορφωμένου ατόμου: τις δημοκρατικές αντιλήψεις, τους ανοικτούς πνευματικούς ορίζοντες, τη διάθεση να προσεγγίζουν και, με τη βοήθεια της κριτικής σκέψης, να αποδέχονται ό,τι καινούργιο, μην μένοντας, έτσι, στα καθιερωμένα, τα τετριμμένα, που, πολλές φορές, εμποδίζουν τον άνθρωπο να δει μπροστά και να εξελιχθεί.
Είναι, όμως, στην πραγματικότητα έτσι; Ένας μορφωμένος άνθρωπος έχει δημοκρατικές πεποιθήσεις, σέβεται πάντα τις απόψεις και τις επιθυμίες των άλλων, είναι ανοικτός σε οτιδήποτε καινούργιο;
Η πραγματικότητα μάλλον διαψεύδει το παραπάνω ερώτημα ή την αισιοδοξία πολλών που θα έσπευδαν να απαντήσουν θετικά. Αρκεί να ρίξει κάποιος μια ματιά σε κλειστές κοινωνίες "μορφωμένων" ανθρώπων (γραφεία, εταιρείες, σχολικές κοινότητες), όπου καλούνται να συνυπάρξουν άνθρωποι σχεδόν του ιδίου μορφωτικού επιπέδου, αλλά διαφορετικού χαρακτήρα και διαφορετικού "δείκτη" ηθικής συμπεριφοράς.
Είναι πρόδηλο πως τα πάσης φύσεως συμφέροντα, η έμφυτη τάση των ανθρώπων (όχι όλων και όχι στον ίδιο βαθμό)για επίδειξη δύναμης, υπεροχής, εξουσίας, φήμης,οι αυθαίρετες αντιλήψεις περί παλαιότητας, ηλικίας κτλ, που πρέπει αναγκαστικά να εμπνέουν στους άλλους το σεβασμό, χωρίς, όμως, να συνοδεύονται από σοφία, ευπρέπεια, αξιοπρέπεια, λογική, όλα αυτά υποδαυλίζουν την ηθική και καθιστούν τον άνθρωπο απόλυτο, κάθετο στις απόψεις του, αδιάλλακτο, ευερέθιστο έως και μισητό.
Τί ακριβώς πρέπει να επιδιώκεται; Μα δύο πολύ απλά πράγματα: Ο σεβασμός στο συνάνθρωπο και οι αμοιβαίες υποχωρήσεις (από νέους και μεγαλυτέρους στην ηλικία), αυτά, δηλαδή, που διαφοροποιούν τον άνθρωπο από τα άλλα έμβια όντα. Έτσι μόνο θα επέλθει η ισορροπία και η αρμονική συνύπαρξη όλων.
Απολαύστε ένα βιντεάκι που αναφέρεται σε έναν αρχαίο Έλληνα επιστήμονα, που διέθετε και γνώσεις (για εκείνην την εποχή), αλλά και ηθική.
http://www.youtube.com/watch?v=hN_C6C2a30E&feature=fvsr

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009

Επισκέψεις σχολείων στο νέο μουσείο της Ακρόπολης


πηγή της φωτογραφίας:www.naftemporiki.gr

Πραγματικό στολίδι της πόλης των Αθηνών είναι εδώ και λίγους μήνες το νέο μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο μέχρι τώρα έχουν επισκεφθεί δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες από όλον τον κόσμο. Η μοντέρνα αρχιτεκτονική, οι ευρύχωροι χώροι, η εύκολη πρόσβαση (μετρό, λεωφορείο κτλ), οι οργανωμένες επισκέψεις, αλλά και η μειωμένη (προς το παρόν) τιμή του εισιτηρίου λειτουργούν ως κίνητρα για κάθε επισκέπτη.
Επιπλέον, το μουσείο της Ακρόπολης, εποπτευόμενο από το υπουργείο πολιτισμού, οργανώνει σεμινάρια για εκπαιδευτικούς με θέμα την Ακρόπολη και τα μνημεία της, συνέδρια και εκθέσεις, αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα-εκδρομές μαθητών στο χώρο του μουσείου.
Κάθε ελληνικό σχολείο, πόσο μάλλον εκείνα της Αττικής, πρέπει να αδράξουν την ευκαιρία τη φετινή χρονιά να επισκεφθούν το μουσείο, το οποίο τόσα θετικά σχόλια έχει κερδίσει από τα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ.
Λίγες πληροφορίες για το μουσείο:
  • Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη έως και Κυριακή από τις 8:00 έως και τις 20:00, Δευτέρα κλειστά.
  • Πρόσβαση: με μετρό (σταθμός αποβίβασης: Ακρόπολη), με λεωφορείο (στάση αποβίβασης: Μακρυγιάννη), με τουριστικά λεωφορεία, χώρος αποβίβασης: οδός Χατζηχρήστου).
<περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα:www.theacropolismuseum.gr>.

Ας μην ξεχνάμε πώς όλοι οι εκπαιδευτικοί δικαιούνται κάρτα ελεύθερης εισόδου σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, αρκεί να προσκομίσουν τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
Α. Εάν η κάρτα εκδίδεται για πρώτη φορά και αφορά μεμονωμένους εκπαιδευτικούς:
-Δύο φωτογραφίες
-Βεβαίωση από τη Διεύθυνση του σχολείου που να αναφέρει το ονοματεπώνυμο του εκπαιδευτικού, ότι είναι εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ……, το σχολείο που υπηρετεί και αν είναι μόνιμος ή αναπληρωτής.
Β. Εάν η κάρτα επανεκδίδεται και αφορά μεμονωμένους εκπαιδευτικούς:
-Μία φωτογραφία
-Η παλιά κάρτα
-Βεβαίωση από τη Διεύθυνση του σχολείου που να αναφέρει το ονοματεπώνυμο του εκπαιδευτικού, ότι είναι εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ…, το σχολείο που υπηρετεί και αν είναι μόνιμος ή αναπληρωτής.
Γ. Εάν σε ένα σχολείο είναι πολλοί οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί για έκδοση κάρτας, εκτός των παραπάνω χρειάζεται και ένα διαβιβαστικό από τη Διεύθυνση του σχολείου, που θα αναφέρει: «Σας διαβιβάζουμε τα δικαιολογητικά των παρακάτω εκπαιδευτικών - τα ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις κατοικίας και τηλέφωνα- και σας παρακαλούμε για την έκδοση…).